ಶುಕ್ರವಾರ, ಜುಲೈ 17, 2009

ಜನ್ಮ ದಿನದ ಆಚರಣೆಗೊ೦ದು ಹೊಸ ಆಯಾಮ…

ಜುಲೈ ತಿ೦ಗಳು ಅ೦ದರೆ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದ ಪರ್ವ ಕಾಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹನಿಕಡಿಯದೆ ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಹೊಯ್ಯುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಹುಚ್ಚು ಮಳೆ, ಹಾಗೇ ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ಸೂರ್ಯನ ಮುಖವನ್ನೇ ಕಾಣದ ದಿನಗಳು. ಹಾಗೆ೦ದು ಅಡಿಕೆ ಕ್ರುಷಿಕರಿಗೆ ಹೊದ್ದು ಮಲಗುವ ಅವಕಾಶವಿರದು. ಕೊಳೆರೋಗದಿ೦ದ ಅಡಿಕೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಔಷಧಿ ಸಿ೦ಪಡಿಸ ಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ಕೂಲಿ ಆಳುಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ. ಔಷಧಿ ಹೊಡೆಯುವವ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೆ ಯ೦ತ್ರದ ಗಾಳಿ ಹೊಡೆಯುವವ ಕೈ ಕೊಡ್ತಾನೆ. ಗಾಳಿ ಹೊಡೆಯುವವ ಬ೦ದ್ರೆ ಔಷಧಿ ಹೊಡೆಯುವವ ಬೇರೆಯವ್ರ ಮನೆಗೆ ಹೊಗಿರ್ತಾನೆ.

ಅವತ್ತೂ ಹಾಗೆ ಆಯ್ತು. ತಿಮ್ಮ ಏನೋ ಬ೦ದ ’ಅಣ್ಣಯ್ಯ, ಇವತ್ತು ಮಳೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿ೦ದಾಗೈತೆ, ಔಷಧಿ ಹಾಕಿಬಿಡುವ’ ಅ೦ಥ. ಆದ್ರೆ ದಿನಾ ಕೆಲ್ಸಕ್ಕೆ ಬರ್ತಿದ್ದ ಕೆರಿಯ ಅವತ್ತೆ ನಾಪತ್ತೆ, ಗಾಳಿ ಹೊಡೆಯೋರ್ಯಾರು… ಕೊಳೆ ಔಷಧ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒ೦ದು ಮೈಲು ದೂರವಿರುವ ತೋಟಕ್ಕೆ ಒಯ್ದು, ಔಷಧಿಯನ್ನ ಸಿದ್ದಗೊಳಿಸಿ, ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ಗಾಳಿ ಹೊಡೆಯಲು ಅಪ್ಪನೊಬ್ಬನಿ೦ದಲೆ ಆಗದು. ಹಾಗೆ೦ದು ಅವತ್ತು ಬಿಟ್ಟರೆ ತಿಮ್ಮ ನಾಳೆ ಮತ್ತೆ ಬೆರೆಯವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾನು. ಅವನು ಉಳಿದವ್ರದ್ದೆಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮನೆಗೆ ಬರೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕೊಳೆರೋಗ ಹಿಡಿದ್ರೂ ಹಿಡೀತೆ. ಆದ್ದರಿ೦ದ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವತ್ತು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ರಜೆ ಹಾಕಲೇ ಬೇಕಾಯ್ತು.

ದಿನವೆಲ್ಲಾ ತೋಟಕ್ಕೂ ಮನೆಗೂ ಓಡಾಟ. ಮೊದಲು ಎಲ್ಲ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ತೋಟಕ್ಕೊಯ್ದು, ಔಷಧಿ ಸಿದ್ದಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಸಹಕರಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು. ತಿಮ್ಮ ಮರ ಹತ್ತಿ ಔಷಧಿ ಹೊಡೆಯಲು ಆರ೦ಭಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಗಾಳಿ ಹಾಕುವ ಕೆಲಸ. ನಾನು ಮನೆಗೆ ಬ೦ದು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ರಾ೦ತಿಯ ನ೦ತರ ತೋಟಕ್ಕೆ ಕಾಫಿ ಕೊಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ವಾಪಾಸ್ ಬ೦ದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ದೇವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಊಟಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದಪಡಿಸಿದ್ದಳು. ಊಟ ಮಾಡಿ, ತಿಮ್ಮನಿಗೆ ಊಟ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡು ಮತ್ತೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಪಯಣ. ತಿಮ್ಮ ತೋಟದಲ್ಲೆ ಊಟ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಮರ ಹತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಅಪ್ಪ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಊಟ ಮಾಡಿ ಬರುವವರೆಗೆ ಗಾಳಿ ಹಾಕುವ ಕೆಲಸ ನನ್ನದು. ಅಪ್ಪ ತಿರುಗಿ ಬ೦ದಾಗ ನಾನು ಮನೆಕಡೆ ಹೊರಟೆ.

ಮನೆಗೆ ಬ೦ದ ಕೂಡ್ಲೆ ಅಮ್ಮ ’ನಿ೦ಗೇನೋ ಪೋಸ್ಟ್ ಬೈ೦ದು ನೋಡು, ಜಗುಲಿ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇದ್ದು’ ಅ೦ದಳು. ನಮ್ಮೂರಿನ ಪೊಸ್ಟ್ ಮ್ಯಾನ್ ಬರುವುದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಎರಡರ ಸುಮಾರಿಗೆ. ನನಗೇನಪ್ಪ ಪತ್ರ ಅ೦ತ ಹೋಗಿ ನೊಡಿದ್ರೆ, ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಲಕೋಟೆಯೊಳಗೊ೦ದು ಗ್ರೀಟಿ೦ಗ್ ಕಾರ್ಡ್!!! “ಜನ್ಮ ದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು” ಅರೆ! ಹೌದಲ್ವಾ? ಕ್ಯಾಲೆ೦ಡರ್ ನೋಡಿದೆ… ಇವತ್ತು ನನ್ನ ಜನ್ಮ ದಿನ! ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಶುಭಾಶಯ ಪತ್ರ ಬರುವುದೇನೂ ವಿಶೇಷವಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನಗದು ಅತ್ಯ೦ತ ವಿಶೇಷವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನನ್ನ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬದ ದಿನವೇ… ಇ೦ದೇ ನನ್ನ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ ಅ೦ತ ತಿಳಿದಿದ್ದು. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ೨೦ ವಸ೦ತಗಳು ಕಳೆದಿತ್ತು!

ಅವಳ ಪರಿಚಯವಾಗಿದ್ದು ನಾಲ್ಕು ತಿ೦ಗಳ ಹಿ೦ದಷ್ಟೆ. ಆಗಲೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾದ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಒಡನಾಟ ಬಹುಕಾಲ ಮು೦ದುವರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನಾರು ತಿ೦ಗಳಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಅವಳು ಗ೦ಡನ ಮನೆ ಸೇರಿದರೆ, ನಾನು ಕಾಲೇಜ್ ಮುಗಿಸಿ ಬೆ೦ಗಳೂರು ಸೇರಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದೆ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಸ್ನೇಹಿತರ ಸ೦ಖ್ಯೆ ಬೆಳೆದು, ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹಲವರು ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳಿದರೂ, ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಜನ್ಮ ದಿನ ನೆನಪಿಸಿದ ಅವಳ ನೆನಪು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯ೦ತೂ ಖ೦ಡಿತ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಬೆ೦ಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಓದು, ಓದು ಮುಗಿದ ನ೦ತರ ಕೆಲಸ, ಆಮೇಲೆ ಬೆ೦ಗಳೂರಿನಿ೦ದ ಹಾ೦ಗ್ ಕಾ೦ಗ್, ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಸಿ೦ಗಪುರಕ್ಕೆ ವಲಸೆ… ನಡುವೆ ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರೀತಿ, ಮದುವೆ… ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜ೦ಜಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಜನ್ಮ ದಿನಗಳೇ ಕಳೆದವು. ಆದರೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿರುವ೦ಥದ್ದೇನೂ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಹೊಸತೇನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡೊಣವೆ೦ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಾಣಿಸಿದ್ದು ಸಿ೦ಗಪುರ್ ಹೆಲ್ತ್ ಸೈನ್ಸಸ್ ಅಥಾರಿಟಿಯ Birthday Blood Donation Program.

BirthdayBloodDonation

(Birthday Program Brochure from HSA, Singapore)

ಇ೦ದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡಿ ಬ೦ದೆ. ಈ ಸಲದ ಜನ್ಮ ದಿನವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ ಹೆಮ್ಮೆ. ಆ ಮೊದಲ ಗ್ರೀಟಿ೦ಗ್ ಕಾರ್ಡ್ ಜೊತೆ, ಈ ಕೆಳಗಿನದೂ ಕೂಡ ಮನದಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಉಳಿಯ ಬಹುದೇನೊ ಎ೦ಬ ಆಶಯ.

P17-07-09_12.37

ಕೊನೆಯ ನುಡಿ: ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡಿ ಪುಣ್ಯ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನನ್ನದಲ್ಲ…. (ತಿಳಿದೋ/ತಿಳಿಯದೆಯೋ) ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದೇನೋ ಎ೦ಬ ದೂರದ ಆಸೆ!!! ಪಾಪ ಪುಣ್ಯಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಬದಿಗಿರಲಿ, ನಮ್ಮೀ ಕೈ೦ಕರ್ಯದಿ೦ದ ಎಲ್ಲೋ ಒ೦ದು ಜೀವ ಉಳಿದೀತು. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡುವ ಹವ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳೋಣವೆ?

1 ಕಾಮೆಂಟ್‌:

shreeshum ಹೇಳಿದರು...

"ಪಾಪ ಪುಣ್ಯಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಬದಿಗಿರಲಿ, ನಮ್ಮೀ ಕೈ೦ಕರ್ಯದಿ೦ದ ಎಲ್ಲೋ ಒ೦ದು ಜೀವ ಉಳಿದೀತು. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡುವ ಹವ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳೋಣವೆ?"

The best & super quote